Zondag 16-01-2005
Hiske is nu 31 weken oud.

Vanmorgen kregen we visite van Ben zijn broer en vriendin. Het was even spitsuur want ik moest nog van alles doen vlak voor ze kwamen. Hiske genoot van het bezoek, toen ze kwamen blafte ze even maar daarna jammerde ze het uit van blijdschap. Ze zong haast een liedje en maar kwispelen....

's Middags weer naar de Groene Ster geweest, wat was het prachtig weer! Het was duidelijk te merken dat het zulk mooi weer was want het was er vreselijk druk.

Tegenwoordig geef ik haar geen druppels meer tegen wagenziekte als we maar een klein eindje gaan rijden. Eerder stapte ze nog wel uit zichzelf de auto in en bleef dan op de vloer staan tot ik haar op de bank zette, nu stapt ze zelfs de auto niet meer in. Moeizaam blijft het dat autorijden, erg jammer.

Vrijdag 21-01-2005
Weinig geschreven, niet zoveel nieuws. Het goede nieuws is dat afgelopen woensdag Hiske haar laatste 1/4 prednison tabletje heeft gekregen. Hopelijk is alles nu OK en blijft ook alles OK. Ik voel mij daar nog steeds wat angstig om.
Als ze veel slaapt denk ik: ze zal toch niet ziek weer worden.
Als ze weinig eet denk ik: waarom eet ze zo slecht, ze zal toch niet ziek weer worden.
Als ze weinig speelt denk ik: o jee, ze is vast niet lekker.... enz. enz. Erg vervelend, dat wel!

We zijn gestopt met de leverworst 's morgens, eigenlijk ging dat vrij gemakkelijk, ze taalt er niet echt naar, 's avonds is een ander verhaal, dan weet ze wel duidelijk te maken dat ze nu echt haar leverworst wil. Meestal geef ik het ook maar meteen na de afwas om jammerpartijen te voorkomen. Het rare is als ze het heeft gehad dan zeurt ze ook niet weer, ze onthoudt dus goed of ze het wel of niet heeft gehad, wat ik eigenlijk heel kanp van haar vind.

Zaterdag 22-01-2005

Foto van vanmorgen 22-01-2005

Vandaag alleen met Hiske naar het park geweest. Het was stralend mooi weer en in de luwte was de zon zelfs al warm. We waren er nog niet zo lang toen Toby met zijn bazinnetje kwam. Het was weer een dikke pret tussen Hiske en Toby maar Hiske werd al vrij snel moe en dan wordt ze altijd vrij snibbig tegen de andere hond. Toby vond dat Hiske wel lekker rook en probeerde steeds op haar te klimmen. Het zal wel niet zolang meer duren dat Hiske loops wordt.

Toen Toby weg was hebben we nog gewandeld en ineens was Hiske hevig aan het spitten aan de waterkant. Ik ben daar blijven staan lekker in het zonnetje. Ik stond daar al een tijdje toen Luna nog kwam met haar bazinnetje. Hiske had weinig oog voor Luna die onderdanig deed naar Hiske toe. Hiske ging gewoon door met haar eigen bezigheden.