Zondag 02-01-2005
Hiske is nu 29 weken oud.

We hebben aardig uit kunnen slapen vanmorgen. Hiske maakte Ben pas om 08:30 uur wakker en ik was nog later. Morgen moet ik weer naar het werk dus dat wordt weer erg wennen.

Toen ik opstond was Ben al met Hiske naar buiten. Ze heeft in het park met een hond gespeeld.

's Middags naar de Groene Ster geweest, het was er erg druk met mensen en veel honden maar weinig bleven staan bij het hondenstrandje, waarschijnlijk omdat er nogal een harde wind stond en je daar geen beschutting hebt. Hiske werd lastig gevallen door een grote Duitse Herder. Het beest was zeer dominant en probeerde Hiske steeds te onderwerpen en op de rug te krijgen. Hiske zocht bescherming bij Ben zijn benen en snauwde en hapte, zo te zien meer uit angst dan uit agressie. Ik was blij dat de mensen waarvan de herder was eindelijk doorliepen want ik vond het niet leuk en Hiske ook beslist niet. We kwamen aardig wat mensen met pups tegen die zich allemaal nogal schichtig gedroegen, veel anders dan Hiske op die leeftijd die was voor geen enkele hond bang en de straart bleef voortdurend omhoog. Bij pups moet je met Hiske trouwens wel oppassen want ze speelt meteen vrij ruw, daarom lijnen we haar dan aan of lopen gewoon er bij weg en dan komt ze wel mee.

Maandag 04-01-2005
Vandaag moest ik weer naar het werk en dat was wel even wennen om weer zo vroeg op te moeten. Hiske zocht om mij toen Ben en zij terug kwamen van het ochtendrondje. Ben laat Hiske 's morgens heel vroeg even kort uit en daarna gaat hij even over achten nog een keer met haar weg zodat ze kan spelen met Jacko in het park, een pup die iets jonger is als zij.

Gelukkig gaat het met het halve tabletje prednison om de dag nog goed met haar. Ik houd het haarscherp in de gaten of de plekken niet terug komen.

Zaterdag 08-01-2005
Eigenlijk deze week wat Hiske betreft niet zoveel nieuws te melden. Ze krijgt een kwart prednison om de dag en zo te zien gaat dat goed. 's Avonds hoeft ze al lang geen prednison meer maar ze meldt zich trouw door gepiep omdat ze haar portie leverworst wil. Dat zal er wel moeilijk weer uit te krijgen zijn. Ik zeg tegenwoordig dat ze ophouden moet met het "gefluit" en geef het niet eerder dan dat ze weer een tijd niet aan het drenzen is en gewoon rustig afwacht wanneer ze de worst krijgt.

's Nachts slaapt ze op meerdere plaatsen, ligt dan weer op haar matras en dan weer in de bench waar het deurtje nu steeds van open blijft. Overdag als Ben om boodschap moet gaat ze nog wel de bench in, maar ze kan er dan wel uitkomen. Voor zover ik weet is ze dan nog in de bench als hij weer terugkomt. 

Hiske met bonk in de bench.

Naar het park wordt nu vaak door ons of alleen Ben een bal meegenomen, die brengt ze meestal terug terwijl dat met stokken meestal niet zo is.

's Avonds als ik voor de TV zit ligt ze vaak gezellig tegen mij aan op de bank, meestal half bovenop mij. 

Sinds een aantal dagen heb ik het idee dat ze weer de hoogte in gaat groeien, die hoogte groei stond wegens de prednison de laatste tijd behoorlijk stil en volgens mij begint dit dus weer. Ze eet ook weer meer dan de laatste tijd, dat zal ze wel nodig hebben i.v.m. de groei.

De "platen" zwarte vacht worden nog groter en er gaat steeds meer wit weg wat ik toch wel wat jammer vind. De witte overgang in haar nek naar de zwarte stip is nu "schimmel" geworden. Ook de V vorm achter op haar rug is bijna helemaal weg.

Vanmorgen waren Ben en Hiske net naar het park gegaan toen het begon te spoelen en het stormt hier. Ze kwamen al snel weer terug.

Wat van de week wel heel erg grappig was dat we een keer zo'n half uur met z'n drietjes naar de TV hebben gezien. Er was een natuur documentaire op TV wat ging over Hyena's. Hiske heeft heel geboeid een tijd zitten kijken. Ze ziet toch wel regelmatig even naar de TV als iets haar aandacht trekt, als er een hond blaft op TV moet er ook altijd even mee geblaft worden. Maar dit programma had wel heel erg haar belangstelling.
Ook als ze kinderen op TV hoort kijkt ze vaak wel even. Ook merkte ik dat ze van de week een keer zat te kijken toen ze een huilende baby hoorde, ze zat echt nadenkend te kijken, je zag haar denken: ook hier? Ik denk dat ze zich het gehuil van onze kleindochter Mare herinnerde.

s' Middags naar Havelte geweest i.v.m. Wybe zijn verjaardag. Ben had haar uitgelaten voor we weg gingen en ze had alles gedaan wat een hond tijdens het uitlaten maar kan doen. We waren nog geen kwartier bij hun in Havelte toen Hiske verdorie op de grond in de keuken een plas deed. :(
Ik moet zeggen dat we wel even stevig baalden en Ben mopperde dan ook even behoorlijk op haar.

Een van de poezen van Anita en Wybe lag op de bank, Hiske vond het wel interessant maar de kinderen waren veel leuker vooral Rebecca die bereid was om haar bonk vast te houden zodat Hiske even lekker gemakkelijk kon knagen. De poes was eerst wel wat wantrouwend maar ontspande zich en ging weer slapen.

Gelukkig is Hiske totaal niet jaloers als ik of Ben Mare op schoot hebben. Ze vind het eigenlijk vrij normaal volgens mij.