|
Zondag 26-12-2004 Maandag
27-12-2004 Vanmorgen heb ik de dierenarts gebeld om een afspraak te maken, komende donderdagmorgen 09:30 uur moeten we komen, we moeten deze week voor controle omdat de vijf weken dan om zijn. Ik ben heel benieuwd hoe zwaar ze nu zal zijn want de prednison dikte is vrijwel weer weg. Ik moet zeggen dat ze ook niet denderend eet de laatste tijd, het lijkt dat ze behoorlijk uitgegeten is op haar brokken. Het was prachtig vriezend weer vandaag en we zijn gewoon naar het park gegaan. Ik heb daar voor het eerst buiten foto's gemaakt met de nieuwe camera.
Hiske in het Aebingapark 27-12-2004. Wie komt daar aan?
Hiske en Remy in het Aebingapark
Er ligt een dun laagje ijs, gelukkig probeerde ze er niet op te lopen. Het vervelende is dat Hiske steeds ijs gaat staan eten, dat doet Femke van Sjoerd ook en ik vermoed dat ze het daar vanaf heeft gezien. Laatst op een avond was ze ineens aan de diarree en toen hoorde ik van Ben dat ze die dag ook ijs van een plas had staan eten, ik hoop dat het vanavond niet zo zal zijn. Toen we thuis kwamen is Ben nog een keer met haar weg gegaan naar de Schrans zodat ze nog wat extra beweging kreeg. Niet dat ze nu extra moe is. Ze is erg wakker vandaag en ik moet zeggen dat ze mij behoorlijk bezig houdt. Dan wil ze weer drinken buiten, dan moet ze een plas, dan wil ze naar de keuken en staat verlangend naar een kast te staren, dan wil ze graag een koekje.... enz. :( Dinsdag
28-12-2004 's Middags ook met zijn drietjes naar het park geweest, eerst sneeuwde het nog maar dat ging al snel over in behoorlijk wat regen waarop alles veranderde een een kleffe sneeuwprut. Gelukkig was Snowy er eerst om mee te spelen maar dat duurde niet lang. Iedereen blijft bij slecht weer vaak weg dus verder was er weinig te doen voor Hiske. Omdat ze 's morgens ook al behoorlijk had gespeeld was dat niet zo'n ramp en ik was blij dat we thuis waren. Alles was nat, tot onze voeten toe. 's Avonds om een uur of 10:30 na het laatste rondje hebben Hiske en ik nog een hele tijd met de bal gespeeld. Woensdag
29-12-2004 Donderdag 30-12-2004
Vanmorgen
om half tien moesten we met Hiske terug komen voor controle. Hiske was
14 kilo nu. Ze is vrij klein gebleven voor haar leeftijd tot nu toe.
Ik weet eigenlijk niet hoe groot ze precies is, ik denk iets groter
dan een Kooiker. De prednison heeft de hoogtegroei wel belemmerd.
De dierenarts was erg tevreden. Een van de lympheklieren in haar hals voelde nog wat hard en ze dacht dat er littekenweefsel omheen was ontstaan maar vond het verder niet nodig om dat te onderzoeken. De snuit vond ze er prima uitzien en we moeten verder de prednison afbouwen. Vanaf morgen één week om de dag een half tabletje prednison, daarna een week om de dag een kwart tabletje en in de week erna nog twee keer om de dag een kwart. Daarna stoppen, maar nog wel steeds goed in de gaten houden. Ze had goede hoop dat alles verder goed gaat en hoopte dat we niet eerder weer naar de dierenarts hoeven met Hiske als pas bij de volgende enting.
Ik weet niet of ik geschreven heb
dat Hiske op de Groene Ster verse schelpen probeert te eten. Ik heb
nog gevraagd aan de dierenarts of dit door kalkgebrek kan komen omdat
prednison een kalkrover is. Het antwoord was nee, in de hondenvoeding
zit volgens haar ruim voldoende kalk en ze kan als ze gewoon brokken
eet niet gebrek aan kalk krijgen door de prednison.
Ze vond wel dat we het moesten verbieden. Tja en dat is moeilijk want wat mevrouw in de kop heeft, heeft ze niet in de .... Afgelopen zondag hebben we het schelpenpad met verse schelpen maar zoveel mogelijk geprobeerd te omzeilen.
Vrijdag 31-12-2004
Net de luxaflex laten zakken om de vuurwerk ellende buiten zoveel mogelijk buiten te sluiten. Niet dat ze tot nu toe erg onder de indruk is maar ze heeft ook nog geen knallen van heel vlakbij meegemaakt en het geknal lijkt mij minder erg dan voorgaande jaren. Maar ik hoop gewoon dat ze niet echt bang zal worden want dat was de laatste jaren van Bijtske haar leven echt erg en vreselijk zielig.
We zijn vanmiddag naar de Groene
Ster gegaan om haar uit te laten, het regende behoorlijk en er waren
helaas maar heel weinig honden daardoor.
Ze heeft nog wel een tijd achter
Mies de Corgi aangerend die weer achter een bal aan het aanrennen was.
Zo heeft ze toch nog aardig wat beweging gehad. Straks om 18:00 uur
nog maar even naar buiten en dan vanavond voor tienen nog maar even
proberen. Wat dat betreft zal ik blij zijn als het geknal straks weer
voorbij zal zijn. Om mij mogen ze alle vuurwerk verbieden. Ook op het
Stabij forum zit iedereen met het probleem vuurwerk te worstelen, er
zijn zoveel honden die er bang voor zijn. Oudejaarsavond is voor de
meeste honden beslist geen pretje.
Zaterdag 01-01-2005
Zo dat hebben we weer gehad. Om 18:15 en 21:50 uur is Hiske eruit geweest, ik vroeg op de avond en Ben later. Het is goed gegaan. Zo rond een uur of elf 's avonds heeft Ben nog een tijd met haar gespeeld en net na twaalf uur heeft Ben haar een runderoor gegeven en daar had ze het wel even heel druk mee, later heeft ze nog een kauwding gehad ter afleiding en dat ging goed. Af en toe keek ze even op maar reageerde verder niet. Ik heb het idee dat ik meer gespannen was als Hiske. Ik zag er erg tegenop, was toch wel gespannen uit angst dat ze bang zou worden. Om 02:00 uur zijn we gaan slapen.
Onze ervaring is tot nu toe dat de
honden in de eerste jaren van hun leven vrijwel niet reageren maar dat
ze naarmate ze ouder worden steeds onrustiger en angstiger worden.
Gister op de Groene Ster vertelde een vrouw met een Bouvier die nu 6
jaar was dat de hond eerdere jaren helemaal niet bang was geweest maar
nu heel erg, volgens haar kwam dat omdat zij vorige week erg
geschrokken was van een luide knal en de hond dat opgepikt had.
Vanmorgen vroeg was Hiske om 08:10 uur weer wakker en wilde heel graag haar leverworst. Ben is met haar naar het park geweest waar ze het druk heeft gehad met Jacko de Mechelse Herder die iets jonger is dan Hiske.
's Middags zijn we naar
Havelte gegaan. Hiske de auto in krijgen in een goede positie ging
moeilijk, Ben heeft haar op de achterbank getild en ze zat met haar
achterwerk in de richting van de voorstoelen, haar achterwerk stak
half over de bank, ze bleef zo zitten, helemaal star... dus ik moest
haar nog in de goede positie wurmen om de veiligheidsriem vast te
maken. Ze houdt zich dan helemaal stijf.
Op de heenreis was Hiske weer erg gespannen. Ze had wel haar druppels gehad maar ik had het idee dat haar maag eigenlijk te leeg was. We waren nog maar even onderweg toen ze al enorm zat te slikken en te gapen, daarom had ik al weer een zak bij de hand voor het geval dat ze moest spugen, ook leg ik dan een vierdubbel gevouwen badlaken op mijn schoot ter bescherming. Gelukkig heeft ze niet gespugt. Ze leunde onder het rijden tegen mij aan en ik had mijn linkerarm om haar heen, zodat ik eigenlijk alleen haar achterhoofd goed kon zien en niet haar snuit, zodra ik haar voel kwijlen op mijn rechterhand weet ik dat het mis is, maar gelukkig viel het mee. Onderweg moesten we nog even stoppen omdat Ben moest tanken en ik heb het idee dat dit even de spanning doorbrak. De rest van de reis ging iets meer ontspannen. Het laatste stuk heb ik haar weer lekkere hapjes zitten voeren, gelukkig is ze niet zo misselijk dat ze die ook niet wil en het geeft een goede afleiding.
In Havelte was ze weer vrij druk. We
hebben haar een aantal keren echt gedwongen om bij ons te zitten.
De terugweg ging beter dan de
heenreis. Ze is weer half op mijn schoot gaan liggen. Bij de
stoplichten voor Leeuwarden kwam haar kop weer omhoog.
's Aavonds een rustige avond gehaad,
Hiske heeft vrij veel geslapen.
|
