Zondag 21-11-2004
Hiske is nu 23 weken oud.

De snuit van Hiske ziet er rustiger uit nu. Gister gingen heel veel korstjes eraf omdat ze zelf met haar pootjes over de snuit aan het wrijven was. Nu is daar wel weer een laagje overheen gekomen.

Ze is nu wel levendiger maar ik merk dat ik het doodeng vind nu als ze naar een andere hond gaat of die naar haar. Ik ben zo bang dat de snuit weer open gaat.

Moet ik al weer op de foto?

Zo... eindelijk de linkerkant ook op de foto.

Ze is duidelijk veranderd, onzekerder geworden in haar gedrag. Ineens schrikkerig als een bus of vrachtwagen dicht langs ons rijdt. Ook in huis is ze gevoeliger voor geluid. Als een van ons om een of andere reden zijn/haar stem verheft omdat we elkaar anders niet kunnen horen omdat een van ons in een ander vertrek is reageert ze of we ruzie hebben. Ze is nu wat overgevoelig vind ik. Ik hoop dat dit weer voorbij gaat.

Ze drinkt verschrikkelijk veel, moet net als toen ze klein was weer heel vaak naar buiten om te plassen, ook 's nachts moet ze eruit. Water mogen we niet weigeren dus het moet maar zo... Dat is wel even wennen weer. Gelukkig gaat ze wel voor de deur staan piepen als ze moet.
Eten doet ze als een slootgraver, ze lijkt uitgehongerd, dit moeten we in de hand houden van de dierenarts maar ik vraag mij af in hoeverre we eten moeten weigeren als ze honger heeft. Ze was erg licht afgelopen maandag was ze maar 11,4 kilo. Omdat ik vind dat ze weer op krachten moet komen krijgt ze meer dan dat ze anders at. Vind het moeilijk om daar een weg in te vinden.

Vanmiddag zijn we even met haar naar de Groene Ster geweest naar een rustig gedeelte er van waar weinig mensen en andere honden komen. Vroeger gingen we daar wel met Bijtske heen als ze loops was. Ze had het erg naar de zin, leefde helemaal op buiten in het land langs de waterkant tussen het riet. Gelukkig werd ze niet wagenziek nu, al leek het er op de henweg wel even op.

Dinsdag 23-11-2004
Gister ben ik thuis gebleven van het werk. Van zondag op maandag heb ik uren liggen hoesten, door het wakker liggen begon ik mij van alles in mijn hoofd te halen en ik had kiespijn en stond met een houten hoofd op.

Daardoor kon ik gister Hiske een extra dag van dichtbij meemaken. Ik vond haar erg sloom de hele dag, dacht dat ze misschien ook weer koorts had want ze zocht steeds koele plaatsen op om te gaan liggen.
Toen Ben met haar naar het park ging leefde ze wel op, maar de honden waar ze anders mee speelde daar moest ze nu niets van weten zei Ben, want door haar zere hoofd hebben die haar vorige week per ongeluk pijn gedaan.
Jammer dat ze nu zo schichtig reageert op honden waar ze anders dolle pret mee had. De dierenarts had hier ook wel voor gewaarschuwd, vertelde dat ze zelfs uit angst of pijn een andere hond kon gaan bijten.

Drinken was gister een probleem, ze wilde alleen buiten drinken uit de bak die daar staat, ze heeft een voorkeur voor regenwater. Ik begon mij al zorgen te maken dat ze zo weinig dronk en dacht eraan om haar te foppen en kraanwater in de bak buiten te gooien.... en vlak daarna ging ze eindelijk in de kamer uit haar bakje drinken. Hè, hè... opluchting! Ik was al bang dat ze uit zou drogen.

Gisteravond leefde ze wat op, is uren met haar nieuwe bonk die ze zaterdag kreeg bezig geweest en die hele grote bonk heeft ze dus in een paar dagen opgegeten.... het is een duur hondje. Ben heeft vandaag al weer een nieuwe voor haar gehaald.

De plekken vanavond eens goed bekeken (ze vind het niet leuk als we willen kijken....) en elke dag lijkt het weer wat beter te gaan. Ik denk wel dat de dierenarts morgen tevreden zal zijn als we komen. Ze is trouwens wel flink gegroeid in een week denk ik.

De pillen in de leverworst is ze nog steeds gek op, ze zit hevig te jammeren in de kamer als ik bezig ben met die pillen in de keuken om ze in de worst te stoppen.

Woensdag 24-11-2004
Vanmorgen weer naar de dierenarts geweest. Hiske plaste in de spreekkamer op de grond toen de dierenarts haar aanhaalde. Onderdanigheidsplasje op de grond dus. Tijdens het autorijden heb ik haar afgeleid met hele kleine stukjes van hondensnoepjes. Ze werd gelukkig niet misselijk omdat anders de geneesmiddelen er ook weer uitgekomen waren.
De dierenarts was best tevreden en we hebben een nieuw schema voor medicijnen en natuurlijk ook nieuwe pilletjes meegekregen.

We moeten nog een week zo doorgaan met de prednison plus antibiotica.
Nog een week dus 2 x daags 2 pilletjes prednison
Na een week krijgt ze dan om de dag 2 x 2 pilletjes prednison
3-de week om de dag 2 x 1 pilletjes prednison
4-de week ook om de dag 2 x 1 pilletjes prednison
5-de week om de dag 1 pilletje prednison
Anibiotica hebben we nog voor 16 dagen. Ik vond dat eigenlijk wat vreemd dus daar volgende week maar even over bellen.

Tegen het eind van de kuur moeten we een afspraak maken om weer langs te komen en mochten er nieuwe plekjes bij zijn gekomen moeten we ook bellen voor advies en misschien langs komen.

Tot onze verbazing moesten we nu veel minder betalen dan de vorige keren, niet dat dit het belangrijkste is maar dat is mooi meegenomen natuurlijk. Hiske ligt nu uitgeteld op de bank bij te komen van alle emoties.

Ik heb gevraagd in hoeverre ze gevoeliger is voor virussen nu en dat is ze inderdaad maar dat betekent niet dat we haar overal van weg moeten houden. Ook gevraagd naar de hoeveelheid beweging en dat mag wel weer zoveel worden als ze anders kreeg.
Mevrouw was in een week meer dan een kilo gegroeid.... ze was nu 12,6 kilo en dat was toch wel wat te snel gegaan. De hoeveelheid brokken moeten we echt beperken tot de portie die ze voorheen kreeg en dat betekent dus afzien voor haar.

Vanmiddag zijn we naar de Groene Ster geweest daar kon je nu lekker rustig wandelen er waren maar weinig mensen met honden. Hele kleine hondjes vind ze nog steeds vreemd.... volgens mij denkt ze dat het "speelgoed" is een soort piepbal op pootjes. Ze is nog in het water gevallen en kon er niet meer uit komen, Ben heeft haar eruit gevist.
In de auto heb ik hele kleine stukjes hondekoekje gevoerd, ze was zo gefixeerd op die brokjes dat ze niet misselijk werd.

Nadat we thuis kwamen heeft Ben drie nieuwe bonken voor haar gekocht, hij had gister ook een andere gehaald maar die heeft ze in een avond opgegeten....

Donderdag 25-11-2004
Het vele plassen is vannacht dus mis gegaan In de bench lag de matras van Bijtske met van die mooie polistyreen bolletjes erin. Ik had er nog een kleedje over met daarover een oud stuk laken wat ik regelmatig nu verschoon vanwege de plekjes op haar snuit. Toen ik naar het werk zou trok ik het laken recht en dacht: wat voelt dit klam.... ruiken en ja hoor urine. Kleedje nat, matras met bolletjes de buitenzak nat, binnenzak echt kletsnat. Binnenzak ligt nu in het vuilisvat want ik weet niet zo goed of ik die kan uitwassen met al die bolletjes erin. Wassen zal nog wel gaan, maar weer droog krijgen, in de centrifuge worden alle bolletjes denk ik platgedruk. 

Ben en ik vonden het zo naar dat ze in een nat "bed" had gelegen vannacht, het arme beest. Ben slaapt op de bank en Hiske heeft vast wel wat gepiept maar ze gaat niet blaffen of zo.... en als Ben vast in slaap is kan het gebeuren dat hij haar niet hoort. Ik heb nu een oude plaid in de bench geschoven in een lakenzak van het kamperen en eronder zo'n incontinentie onderlegger die ook bij bevallingen enz. wordt gebruikt... 

Ben is nu van plan om op de staan en haar vannacht verplicht te laten plassen.

Vrijdag 26-11-2004
Vandaag vrij genomen van mijn werk, ik had nog zoveel klokuren opgespaard en ben dus lekker thuis geweest.

De eerste van de drie bonken die Ben woensdag heeft gekocht is al weer op. Hiske is helemaal gefixeerd op eten nu, dat komt van de prednison. Ze loeit van de honger de hele dag door, staat af en toe jankend bij haar lege bak. We vinden het erg zielig maar kunnen moeilijk de hele dag door eten blijven geven, dan is ze straks vierkant als we stoppen met medicijnen.

Gisteravond heb ik haar matras toch maar weer uit de vuilnisbak gehaald en met korreltjes en al in de wasmachine gestopt. Hij draaide perfect maar het droog worden is een probleem, kan niet in de cetrifuge en dat zou voor de bolletjes ook niet goed zijn. Hij heeft op plastic voor de kachel gelegen en ligt nu boven op de bench verder te drogen. Ik ben benieuwd hoe lang dit gaat duren....

Foto van afgelopen maandagavond 22-11-2004

Vanmorgen 26-11-2004

Hiske heeft net haar avondpillen gehad en is gelukkig nog even gaan slapen. Hoe langer ik de avondbrokjes uit kan stellen hoe beter vind ik.
Ze speelt amper de laatste tijd, kluift alleen op een bonk.
Ze is nog niet de oude Hiske met ondeugende streekjes. Dit zal denk ik ook van de prednison komen dat ze vrij sloom is. Ze heeft geen pijn meer aan haar snuit want we kunnen er weer aankomen, af en toe heeft ze jeuk en wrijft dan met haar pootjes er langs.

Eigenlijk leeft ze alleen buiten op en is dan net als voor ze ziek werd, in huis lijkt ze mij wat depri.

Zaterdag 27-11-2004
' s Middags in het park heeft ze eindelijk weer eens met haar grote vriend Bobby gespeeld. Het duurde trouwens niet erg lang en toen had ze het al weer gezien. Bobby was blijkbaar toch een beetje te ruw. 's Avonds ondekte ik een aantal echt kale plekjes op haar snuit.

Prednison is een paardenmiddel bij Juventile cellulitus maar wel nodig nu, helaas heeft het vervelende bijwerkingen.

Ze is nog steeds niet echt de oude Hiske, wil in huis vrijwel niet meer spelen, na een keer met de bal gespeeld te hebben vind ze het wel goed verder.
Ze lijkt alleen nog belangstelling te hebben voor drinken van veel water (wat ze eigenlijk beslist buiten wil drinken, jammer voor haar als het een tijdje droog is buiten). Natuurlijk komt al dat water er ook weer uit in hele grote plassen.
Haar kauwbonken opeten, die binnen no time naar binnen gewerkt worden.
Slapen en als ze niet een van de andere dingen doet ETEN!!!!! 

Ze wil elk ogenblik eten, is gefixeerd op haar etensbak en piept veel omdat ze zo'n honger heeft. Vanmiddag werden we echt een beetje gestoord van haar gefluit....Ten einde raad zijn we vanavond voor het eerst sperzieboontjes door Hiske haar brokjes gaan geven.

We waren al over gegaan om weer vaker dan drie keer per dag haar eten te geven en ze kreeg zo langzamerhand haar totale daghoeveelheid verdeeld over 6 kleine porties in de hoop dat dit haar enorme honger zou kunnen verminderen, maar dat hielp onvoldoende tot nauwelijks.

Aan het eind van de middag is Ben nog verse boontjes gaan kopen en de eerste portie heeft ze door haar brokken gehad tijdens ons avondeten en nu maar hopen dat ze ze goed verdraagt en ze voorlopig even verzadigd is.

Wat is dat naar als je hond zo'n honger heeft en je toch niet grote hoeveelheden mag geven omdat ze anders een kleine rollade wordt...