Zondag 17-10-2004
Hiske is nu 18 weken vandaag. Vanmorgen op de Groene Ster een aantal forumleden met hun hun honden ontmoet. Erg leuk! We zijn eerst met z'n allen naar het hondenstrandje gegaan waar de honden een hele tijd hebben gespeeld.
We zijn niet meegegaan met de wandeling omdat de pups al behoorlijk moe waren.

De bijeenkomst begon voor Hiske niet zo goed omdat ze op een grote Deense Dog af ging die zich nogal macho gedroeg en op haar trapte waardoor ze een schaafwond aan haar rechter achterpoot heeft gekregen. Dezelfde poot die vorige week zondag ook zeer deed. Ik baalde even stevig want ze liep eerst weer mank. Zie hieronder de wond.....

En als je heel druk hebt gespeeld op de Groene Ster dan moet je vrijwel de hele middag even lekker slapen op de bank!

En dan zit je oor ook weer dubbel maar dat maakt jou niet uit!

Dinsdag 19-10-2004
Ben vertelde toen ik thuis kwam van het werk dat hij met Hiske in het park met een bal aan het spelen was. Ineens ontdekte Hiske in de verte dat er mensen liepen en ze ging er als een speer vandoor naar de mensen toe en sprong er vrolijk bij op.... wat deze mensen niet zo leuk vonden.

Ben riep "kom hier" maar Hiske luisterde voor geen meter, toen is hij haar gaan halen om een eind aan het gespring te maken en heeft haar aan de riem gedaan en was het uit met de pret. Maar dat is natuurlijk niet de oplossing, ze moet gewoon bij hem blijven. Of is dat op deze leeftijd nog teveel gevraagd?

Het is prachtig dat ze iedereen leuk vind, oud, jong, man, vrouw.... maakt Hiske niet uit. Maar ze kan natuurlijk niet zomaar weg rennen om alles en iedereen al springend te begroeten. Ben moet belangrijk genoeg zijn om bij te blijven.

Eerder gebeurde het ook wel dat ze naar iemand toe wilde rennen maar was ze met "Hiske kom hier" wel te stoppen.
Zou dit nu al puberaal gedrag zijn?

Ik merk dat ik het soms best moeilijk vind om een jonge hond te hebben en denk altijd dat Bijtske zulke dingen niet deed op dezelfde leeftijd. Ben zegt dat ze dat wel deed en hij ook wel tijden om haar heeft gezocht als ze er vandoor was. Ik kan mij zelf van twee keer herinneren, een keer op het strand dat wij al boven waren en Bijtske weer beneden iets ontdekte waar ze heen vloog en een keer in het park dat ze uit zichzelf aan de wandel was gegaan en wij maar liepen te zoeken. Verder weet ik het niet....

Woensdag 20-10-2004
We kregen een tip op een fluitje te gaan gebruiken als ze slecht komt!
We hebben vanmiddag voor het eerst een fluit meegenomen naar het park. We waren aan het spelen met haar en in de verte liep iemand met een hond, ze stond er gespannen naar te kijken en Ben blies op het fluitje en ze kwam meteen naar hem toe!!!!! Later hebben we de fluit nog een paar keer gebruikt maar de allerlaatste keer werkte het niet zo goed want ze wist dat we naar huis zouden. :-)

Vanmiddag ben ik ook begonnen met de fluit in kombinatie met haar het eten te geven. Fluiten met de etensbak in de hand zodat ze de fluit als iets positiefs ziet. Ik heb haar al een aantal weken geleden geleerd dat gespring niet helpt als ik de etensbak vast heb, ze krijgt dan niets, ze moet dan eerst netjes gaan zitten voor ze het krijgt. Ik hoef al niet meer "zit" te zeggen, ze gaat uit zichzelf (na los gespring, dus niet tegen mij aan) al zitten. Vanaf vorige week ben ik begonnen als ze zit ook "wacht" te zeggen en haar het eten na zitten niet onmiddelijk te geven, pas als ik "toe maar" zeg kan ze gaan eten.

Tijdens het spelen in het park had ze op een gegeven moment twee takken die om de beurt gegooid werden. Het leuke was dat ze net als Bijtske de takken bij elkaar op de grond lag.

Zaterdag 23-10-2004
Vanmorgen hebben we uitgeslapen tot 09:15 uur, Ben was als eerste wakker, Hiske was nog heerlijk rustig. Fijn hoor dat je nu wat langer kunt slapen.

Net zijn we helemaal natgeregend in het park. Alles is hier nu in diepe rust. Hiske ligt achter mij in de bench, ja zomaar uit zichzelf!!!!! en Ben ligt op de bank te slapen, die is niet helemaal fit is verkouden en heeft keelpijn.

De laatste dagen heb ik niet geschreven, het kwam er gewoon niet van want ik zat wat in de put. Het is namelijk zo dat Hiske haar vader misschien slechte heupen heeft. Ik hoorde dat van iemand van de NVSW vereniging, de rasvereniging van Stabij en Wetterhounen. Er stond een advertentie op Marktplaats waarin haar vader als dekreu wordt aangeboden. Omdat ik regelmatig op het Stabij forum kom had ik dit daar geschreven en werd daarna gemaild door iemand van de rasvereniging dat de vader van Hiske stamt uit stamboeklijnen die door de rasvereniging uitgesloten zijn wegens het voorkomen van heup- en elleboog afwijkingen. Ik ben daar best van geschrokken en heb de fokker van Hiske ook hiervan op de hoogte gesteld. Het enige wat we kunnen doen is om haar goed in de gaten te houden en als er klachten zijn zo snel mogelijk naar de dierenarts gaan. Lekker zit het mij niet in ieder geval. Ik hoop zo dat zij geen last krijgt, met haar fokken zijn we sowieso niet van plan.

Gister kwamen Ben en Hiske tussen de middag bij kantoor en hebben we samen mijn pauze doorgebracht. Erg gezellig vind ik dat. Ben ontdekte gister dat ze een sneetje heeft in een voetkussentje van de rechter voorpoot maar het bloedde al niet meer toen hij het ontdekte. Ze is eigenlijk wel een brokkenpiloot vind ik, eerst die kennelhoest, toen dat schokken, toen een kreupele achterpoot, toen een wond aan dezelfde achterpoot en nu weer dat wondje in de voorpoot. Het is gewoon ook zo'n wildebras.

In het park vanmiddag heeft ze een tijd met Njente gespeeld, dat is een kruising tussen een Stabij en Wetterhoun van anderhalf jaar. Die twee gaan heel leuk met elkaar om. Samen uit dezelfde plas drinken en dan liefst ook nog op dezelfde plaats waar de ander haar snuit zit.... soms zijn het net kinderen.