Zondag 19-09-2004
Vanmorgen de dierenarts gebeld. Het kokhalzen ging nu meer over in hoesten. Niet dat ze voortdurend hoest alleen af en toe, maar ik vertrouwde het toch niet.

De dierenarts vertelde dat het erg heerst, maar dat wist ik dus al.

Na mijn verhaal aangehoord te hebben vond ze het niet direkt nodig om langs te komen. Ook omdat het hoesten niet voortdurend is en ze verder een levendige indruk maakt en goed eet en drinkt. Omdat het meestal om een virus gaat kan de dierenarts er ook weinig aan doen vertelde ze.

Advies:
We moeten haar gewoon goed in de gaten houden.
Eventueel temperaturen (lijkt mij een ramp.... lukte bij Bijtske ook nooit)
Rustig houden (hoe doe je dat bij een levendige pup)
We moeten haar brokjes weken zodat ze minder ruw in de keel zijn.
Haar thijmsiroop of honing geven (wat geweekt is in wat water)
Zoveel mogelijk bij andere honden weg houden (slecht voor de socialisatie zei de dierenarts)
Als ze een suffige indruk gaat maken, of voortdurend gaat hoesten of bij koorts moet ik weer bellen.

Vanmiddag zijn we dus maar een eindje langs de rondweg gaan wandelen, ze had nog veel energie toen we weer thuis kwamen en is nog uren wakker geweest, heeft een uurtje geslapen en is nu weer wakker. Aan de riem lopen is toch duidelijk anders dan spelen in het park. Het hoesten is niet erger geworden, ze eet als een slootgraver nu de brokjes vochtig zijn en vind de verdunde honing het einde.... ze eet de kom er bijna bij op. Ik hoop dat ze snel weer beter zal zijn.

Dinsdag 21-09-2004
Gister niet meer aan schrijven toe gekomen. Gistermiddag moest Ben echt beslist naar een afspraak en ik moest werken en Hiske is zo'n 2 1/5 uur alleen geweest en dat is duidelijk te lang voor haar maar het kon even niet anders. Ik was nog in de straat naast de onze toen ik dacht dat ik haar hoorde blaffen.  Wat was ze blij dat ze eruit mocht van mij, er werd van vreugde op de grond in de bench geplast.

Dus Hiske uit de bench halen is een beetje een probleem.... als Ben haar eruit haalt is er niets aan de hand, maar als ik haar eruit haal dan plast ze van vreugde in de bench voordat ik het deurtje open heb om haar naar buiten te laten en niet een beetje maar een hele plas, dan is het net of ze ineens heel hoge nood heeft.
Wat ik gewoon niet echt snap, want waarom doet ze dat bij Ben niet en bij mij wel? Het is vervelend want het betekent dat we voorin de bench kranten hebben liggen want anders blijf je aan het wassen met kleedjes en kranten in een bench vind ik zo'n ongezellig gezicht.

Zou het kunnen komen dat ze mij in verband brengt met plassen, want ik heb in mijn vakantie haar zoveel mogelijk zindelijk gemaakt, dus met haar naar buiten en haar laten plassen. Zou het kunnen dat ze denkt: Jeanne is er dus ik kan gaan plassen?

De kennelhoest is nog niet over, vannacht had ze het zwaar zei Ben, hij dacht dat ze het ook wel eens koud kon hebben en had een extra kleed in de bench gelegd. Soms lijkt het dat het aardig opgeknapt is maar soms heeft ze echt een aantal van die benauwde aanvallen tegelijk. Gister heb ik Thijmsiroop gekocht, ze vind het heerlijk maar ik zie verder geen verbetering ten opzichte van honing.

Haar brokken krijgt ze nu geweekt en ze eet als een slootgraver, ze vind ze zo veel lekkerder dan gewoon droge brokken.

Wat doet Ben daar?
Ja mijn oor zit dubbel, maar ik heb even geen tijd om te schudden.

Woensdag 22-09-2004
Van de kennelhoest was vannacht nauwelijks iets te merken zei Ben. Gelukkig maar. Ik vond vandaag overdag ook dat het wat beter ging.

Hiske is vanmiddag voor het eerst met ons naar de binnenstad van Leeuwarden geweest en dat ging heel erg goed.

Druk verkeer om ons heen, wachten voor stoplichten waarbij auto's (getoeter), bussen, brommers, scooters en fietsen langs ons reden. Allemaal andere voetgangers die haastig langs je lopen, automatische deuren van winkels die open en dicht gaan en we moesten twee keer voor de spoorbomen wachten: belletjes die rinkelen, spoorbomen die naar beneden en omhoog gingen en treinen die langs kwamen denderen. Nou heeft ze dat geluid van de treinen ook in het nest gehoord dus dat scheelt misschien wel.

Ze verblikte of verbloosde niet, al die drukte om haar heen, staart bleef omhoog, oren niet plat, al was het haar dagelijks werk om naar de binnenstad te gaan.

Ik vind het echt knap van onze kanjer!  Aan het eind van de wandeling zijn we de dierenwinkel in gegaan en hebben een lekker bot en een nieuwe voorraad eten voor haar gekocht.

Donderdag 23-09-2004
Hiske is vandaag wat later wakker geworden, het was 6:30 uur, we gaan vooruit gelukkig, het is niet meer zo verschrikkelijk vroeg 's morgens.

Vanmiddag is ze paars geworden, ze had ergens ingerold wat het wit dus paars maakte. Ben is eerst met zakdoekjes in de weer geweest en later met oude lappen om haar weer wat schoon te krijgen. Het was geen verf waar ze in gerold had want dat had ze vast niet lekker gevonden om daar in te rollen. Waarschijnlijk iets van ganzen, eenden of zwanen poep.

Zaterdag 25-09-2004
Hiske heeft de hele nacht doorgeslapen tot 07:30 uur, heerlijk is dat.
Toch had ik het vanmorgen vroeg even behoorlijk met haar gehad. Ik kwam van boven, ze springt als een kikker bij mij op van blijdschap, ik ga aaien en ze pakt mijn hand en pols stevig in haar bek, knijpt echt en laat zich in een bocht op de grond zakken, dat deed echt behoorlijk pijn en ik werd even erg boos waar zij weinig van onder de indruk was. Een half uur later haalde ze ook mijn andere hand open toen ze terug kwam met Ben van het ochtendrondje, ze ontdekte dat ik achter de PC zat en niet naar het werk was en uit blijdschap pakte ze mijn linker hand en weer open..... Au...

Het is beslist niet gemeen bedoelt van haar maar het doet wel zeer, dus ik mopperde behoorlijk omdat ik weer eens open was. Soms krijg ik wat van dat gebijt uit blijdschap. Ze kent haar kracht en haar scherpe tanden niet. Ik heb nu een oude theedoek op de trap gelegd, die stop ik morgenochtend tussen haar kiezen als ik beneden kom. Af en toe denk ik dat het beter wordt maar dan ineens is het bijten weer erg.

De kennelhoest begint nu aardig beter te worden gelukkig, ik heb haar maar een paar keren horen hoesten vandaag. Zelfs na het rennen in het park hoorde ik geen gehoest gelukkig. We vermijden nog zoveel mogelijk andere honden maar dat is straks niet meer nodig en daar ben ik blij om.

Eindelijk was het weer eens wat beter weer vandaag zodat je zonder meteen kletsnat te worden buiten kon zijn, we zijn dus naar het park geweest en ze is een groot gedeelte van de tijd los geweest. Als we iemand met een hond zagen in de verste dan liepen wij gewoon ergens anders heen om die hond te vermijden. Beetje lastig is dat wel maar zaterdags is het meestal niet zo erg druk in het park dus dat scheelt. Ze heeft zich best vermaakt, had het druk met achter takken aan te vliegen met rennen, snuffelen en blaffen tegen de geiten en schapen.


Terug naar opening